Onze ploeg zal er de volgende 4 jaar staan voor u!

Op 8 mei kan u stemmen voor uw vertegenwoordigers in de ondernemingsraad en het Comité ter Bescherming en Preventie op het Werk. Zoals in 2008 zullen er 3 lijsten zijn van de verschillende vakorganisaties.

Ook uw stem is belangrijk, ga dus stemmen!

In dit veranderende arbeidsklimaat, ook aan de KU Leuven, is een grote basis voor de vakbondswerking nodig!

8mei…STEM…voor uw vertegenwoordigers!

Lees het volledige artikel

Onderhandelingen op het niveau van de Vlaamse Regering hebben tot een akkoord met de universiteit geleid, in het kader van CAO III voor het hoger onderwijs. Aan de universiteit kunnen nu ook vakbondspremies aan de gesyndiceerden uitbetaald worden. En dat zelfs met een inhaalbeweging die teruggaat tot 2010 !

Definitief besluit Vlaamse regering van vrijdag 2 maart 2012:

“Op voorstel van minister Pascal Smet

Na advies van de Raad van State keurt de Vlaamse Regering definitief haar besluit goed over de toekenning en de uitbetaling van een vakbondspremie aan sommige personeelsleden van het onderwijs. Het is van toepassing op de contractuele personeelsleden van het gesubsidieerd vrij onderwijs (inclusief de vrije hogescholen) die onder het toepassingsgebied van paritair comité 225 (= bedienden) vallen, de personeelsleden van de vrije universiteiten en de niet-CODO’s en het logistiek personeel van de centra voor basiseducatie. De vakbondspremie voor een personeelslid dat een volwaardige bijdrage heeft gestort, bedraagt 90 euro per referentiejaar vanaf het referentiejaar 2010.”

Het is een grote stap vooruit ! Meer nieuws hierover volgt nog.

De Vlaamse kenniseconomie boert niet zo goed. Het is te zeggen, er wordt stevig winst gemaakt, daar niet van, maar toch wordt het één na het ander sociaal bloedbad aangekondigd.  Zo kondigde Alcatel-Lucent onlangs 185 ontslagen aan, bovenop het verdwijnen van TBP in Geel (een voormalige vestiging van Alcatel-Lucent), met 335 ontslagen in september 2011. Nochtans maakte de groep in 2010 nog 334 miljoen euro winst. Bij de hoogtechnologische staaldraadproducent Bekaert werden 600 ontslagen aangekondigd terwijl ze in 2010 in totaal 367 miljoen euro winst maakten.

Hoe komt dat?  Volgens Paul Soete van Agoria zijn de overheidsbudgetten voor het stimuleren van innovatie onvoldoende, en leggen ze te veel de nadruk op fundamenteel onderzoek in plaats van op vraaggerichte innovatie. Wilson De Pril, ook van Agoria, wijst op een studie van het Nederlands onderzoeksinstituut Technopolis, waaruit zou blijken dat in andere landen het academisch onderzoek veel meer afgestemd is op de noden van het bedrijfsleven. Laten we de cijfers er even bijhalen.

In Vlaanderen zijn er twee grote financieringsbronnen voor wetenschappelijk onderzoek: het FWO (Fonds Wetenschappelijk Onderzoek) en het IWT (agentschap voor Innovatie door Wetenschap en Technologie). Het FWO sponsort voornamelijk fundamenteel onderzoek, het IWT is vooral gericht op toegepast onderzoek en ontwikkeling. In 2010 deelde het IWT welgeteld 146.871.763 euro uit aan rechtstreekse steun voor onderzoek en ontwikkeling (O&O) in bedrijven. Dat bedrag is op zich al hoger dan de totale toelage van de Vlaamse Gemeenschap aan het FWO (137 miljoen euro). Daarbovenop krijgen bedrijven via andere soorten IWT-projecten ook nog heel wat steun, o.a. via TETRA-, SBO-, en TBM-projecten en Baekeland-mandaten.

Bekaert ontving in 2010 bijvoorbeeld 1,8 miljoen euro via O&O-steun van het IWT; in 2009 kregen ze zelfs nog 3,7 miljoen. Alcatel-Lucent kwam aan 4,2 miljoen in 2010 — in 2009 konden ze nog 9,3 miljoen binnenrijven.

Onderzoek en onderwijs

Toegepast onderzoek kan niet zonder fundamenteel onderzoek. Fundamenteel onderzoek kan niet zonder onderzoekers, en dus een degelijk en toegankelijk hoger onderwijs. Hoger onderwijs kan niet zonder degelijk lager- en middelbaar onderwijs. Het heeft dus weinig zin om “innovatie” te steunen door de geldkraan naar de bedrijven open te draaien terwijl de geldkraan van het (hoger) onderwijs wordt dichtgedraaid.

In 1980 werd er nog 7% van het bruto binnenlands product gespendeerd aan onderwijs; sinds eind jaren ’90 wordt er zowel in Vlaanderen als in Franstalig België nog slechts ongeveer 4,5% van het bruto regionaal product aan onderwijs besteed. In 1993 was de subsidie per student in het hoger onderwijs in Vlaanderen nog gemiddeld 37% van het BRP per inwoner; vandaag is dat minder dan 23%. Het aantal studenten steeg tussen 1995 en 2010 met 42%, terwijl het onderwijzend personeel gelijk bleef (van 12.413 VTE in 1995 naar 12.390 VTE in 2010). De middelen voor onderwijs worden systematisch uitgehold door onderindexering en doordat ze slechts gedeeltelijk en met vertraging de groei in studentenaantallen volgen. Zo steeg tussen 2005 en 2010 het aantal studenten met 26,4% (gemiddeld 6,9% universiteitsstudenten en 4,2% hogeschoolstudenten erbij per jaar), maar het huidige “kliksysteem” brengt die stijging veel te weinig en te laat in rekening. Tussen 2011 en 2015 zal een deel van de middelen elk jaar met 2% naar omhoog “klikken”, waardoor het totaal budget tegen 2015 met een kleine 7% zal stijgen — maar het hoger aantal studenten (26,4% meer) is er wel nú al!

Het academisch onderwijs en onderzoek is al meer dan genoeg “afgestemd op de noden van het bedrijfsleven”. Een gemiddelde ingenieur kan tegenwoordig beter een business plan opstellen dan een wiskundige stelling bewijzen. Academisch onderwijs zou niet de bedoeling moeten hebben om vakidioten af te leveren die gespecialiseerd zijn in de hype van het moment die op dat moment gevraagd wordt door het bedrijfsleven. We hebben geen nood aan kant-en-klare “zaagdraadspecialisten” die in 2010 rechtstreeks bij Bekaert aan de slag zouden kunnen gaan, maar vandaag een nutteloos diploma zouden hebben. Academisch onderwijs moet studenten vooral voorbereiden op de kennis en de technologie die er nu nog niet is. En daarbij is het bedrijfsleven, en haar korte-termijndenken en haar oogkleppen die enkel toestaan om te focussen op de winstcijfers van het komende kwartaal, echt geen goede raadgever.

Lees het volledige opiniestuk hier.

Overheidsfinancieringen zijn tegenwoordig in verhouding gedaald en we zijn voor een deel afhankelijk geworden van projectfinanciering die om eender welke reden kan wegvallen waardoor de uitbetaling van je loon in het gedrang komt en je moet ‘afvloeien’.

De universiteit is de laatste jaren sterk ‘geprofessionaliseerd’ zoals men dat noemt en de wetmatigheden van het bedrijfsleven beginnen meer en meer ingang te vinden bij ons. Werkzekerheid betekent in die omgeving iets anders dan wat we vroeger bij ons kenden.

Wat men van je vraagt en wat je kan of wil geven kan uit elkaar beginnen lopen zodat je geen voeling meer hebt met je werk met als gevolg dat men dat als slecht presteren ervaart en dat je zelf in een stresstoestand terechtkomt.

Met deze voorbeelden willen we maar aangeven dat de mogelijkheid dat je met een ontslag geconfronteerd wordt nooit uit te sluiten is en hier is een belangrijke taak voor de vakbondsafvaardiging weggelegd.

Uiteraard werken we constant en op een onopvallende manier aan goede werkvoorwaarden en werkzekerheid voor iedereen. Dat doen we via de overlegorganen en cao onderhandelingen, dat zal ondertussen wel bekend zijn.

Wat we hier echter even in het licht willen houden is dat we ook in staat zijn om onze leden individueel te verdedigen. Alleen sta je nergens, daarom hebben we een goedwerkend systeem kunnen onderhandelen dat je kan bijstaan als je in de kou komt te staan en dat zijn waarde goed bewijst bij het derde voorbeeld.

Tegenwoordig wordt je ‘geëvalueerd’ en als die evaluatie ‘onvoldoende’ is dat zit je met een probleem. Het beste wat je dan kan doen is het evaluatieformulier ‘Voor ontvangst’ tekenen en niet ‘Voor akkoord’ en binnen de veertien dagen beroep aantekenen en daarbij vragen dat je dossier behandeld wordt voor het CPZ (Comité Personeelszaken), een gespreksplatform tussen werkgever en werknemers. Op die manier krijgt de vakbondsafvaardiging meer greep op de zaak om de verschillende kanten van het dossier te kunnen bekijken. Door het dossier vanuit werknemersstandpunt te bekijken kunnen veel zaken rechtgezet worden en misverstanden uitgeklaard worden. De hele procedure hoeft hier niet uitgelegd te worden, maar ze is grondig en neemt de nodige tijd en er wordt door ons voor je gepleit. Het resultaat is gewoonlijk op zijn minst een hernieuwde evaluatieperiode die met nieuwe elementen rekening houdt en op zijn best het totale wegvegen van de negatieve elementen om op een nieuwe lei te beginnen.

Zoals je ondertussen al via verscheidene media vernomen hebt is er een probleem met de 2WD fietsen.
VEILIGHEID gaat voor en er moet zo snel mogelijk gehandeld worden.
We hebben enkel een probleem met de communicatie hieromtrent, we werden als werknemersdelegatie op geen enkele manier betrokken met de afhandeling van dit probleem, in geen enkel overlegorgaan werd het vermeld. Met een minimum aan overleg hadden er misschien betere oplossingen kunnen uitgewerkt worden tot ieders tevredenheid.

Groeten en wees voorzichtig.

Uw collega’s uit het CPBW en de ondernemingsraad.

De vakbonden reiken bovendien oplossingen aan. Het ACV en de LBC-NVK komen op 30 januari op straat voor een plan voor meer en beter werk voor meer mensen. Voor een leefbaar en goed inkomen voor iedereen. Voor een rechtvaardige fiscaliteit. Voor een Europa dat kiest voor zijn burgers en niet langer buigt voor de ‘financiële markten’ (wie dat ook moge zijn).

Naast de website www.degevolgen.be maakte het ACV de site www.dealternatieven.be. Want alternatieven zijn er!

De teksten zijn hier te vinden:

http://www.ond.vlaanderen.be/hogeronderwijs/integratie/

In de loop van februari 2012 wordt er onderhandeld over de decreet-tekst. Maak gerust gebruik van de reactie-mogelijkheden op deze site om eventuele bemerkingen, vragen, of bezorgdheden te uiten.

Nederlands: Standpunt LBC-K.U.Leuven over het ontslag van een BAP personeelslid

English: Statement LBC-K.U.Leuven on the sacking of a BAP employee